Lieve allemaal,

Nogmaals bedankt voor alle leuke reacties en het bekijken van mijn blog!

Aangezien ik afgelopen weekend weer gereisd heb is het weer tijd voor een (kleine) update.

Maar laat ik beginnen met het project. Daar is namelijk nog niet heel veel veranderd. Persoonlijk heb ik nog steeds het idee dat de aanwezigheid van alle vrijwilligers (het zijn er redelijk veel) niet echt heel hard nodig is. Ik ben het Children's home dan ook meer gaan zien als een plek om andere vrijwilligers te ontmoeten en gezellig te kletsen en met de kinderen die niet op school zijn te spelen. Omdat ik al de ervaring van twee andere projecten heb ik er ook vrede mee dat het er hier zo aan toe gaat.

Zoals de titel van dzeze blog wel aangeeft ben ik echter ook niet de hele tijd in Kumasi geweest. Vrijdagochtend zijn we met een groep van 6 vrijwilligers, waarvan er 5 op het children's home werken (en dat zijn nog niet eens alle vrijwilligers op het project) vertrokken naar Cape Coast. Om 6 uur 's ochtends stond ik dan ook met mijn bagage voor het weekend klaar op Asafo Station. We vertrokkken helaas pas 2 uur later aangezien de trotro pas vertrekt tegen de tijd dat alle plekken bezet zijn (je zal in Ghana nooit een trotro of bus vinden met een vrije stoel.) Al met al duurde de reis zo'n 4 uur wat bij nader inzien toch wel heel lang was in een krappe trotro. Mijn knieen waren dan ook redelijk rood bij aankomst in Cape Coast haha. We hadden een reservering bij Oasis Beach Resort en zoals de naam wel aangeeft was het dus aan het strand. Zodra we het terrein op liepen had ik al een vakantie gevoel, met alle palmbomen, zon en zee op de achtergrond. Omdat we allemaal niet echt rijk waren (wat de afrikanen niet begrijpen trouwens, als je blank bent ben je rijk) sliepen we in de dormitory waar nog 4 anderen sliepen. Het was echter prima, schoon en goede bedden. Omdat het nog niet laat was besloten we diezelfde dag nog naar Cape Coast Castle te gaan, op5 minuten loopafstand. Ikwilde hetal zo lang bezoeken enhad er al veel over gehoord dus ik was echt benieuwd.Inderdaad, heel indrukwekkend om te zien. Ondanks het vreselijke slavenverleden was het nu een heel mooie plek aan zee.Ik voelde me soms wel bezwaard om foto's te maken en schaamde me soms wel voor mijn afkomst. Jammer dat de tour niet echt uitgebreid was en dat de groep in mijn ogen wat te groot was. Maar heel voldaan dat ik het dan eindelijk heb kunnen zien. Al met al een raar contrast om te weten dat hier jaren geleden Nederlanders in slaven hebben gehandeld om vervolgens als Nederlander 's avonds lekker te dineren op ongeveer dezelfde plek.

De volgende ochtend dan op naar Kakum National Park op zo'n 40 minuten afstand, wat toch nog redelijk lang lijkt als je met z'n zessen in de taxi zit (maar ja zoals ik al zei, we zijn wel blank maar niet rijk.) In Kakum deden we natuurlijk meteen the Canopy Walk, een wandeling over 7 touwbruggen tussen de bomen op 40 meter hoogte. Voor mij was het erg leuk, voor anderen (die niet zo heel erg van hoogtes hielden) wat minder. Zeker aangezien de bruggen niet heel stabiel waren, en de bevestiging er niet heel betrouwbaar uitzag. Uiteindelijk totaal geen beesten gezien, afgezonderd van vlinders, maar wel een mooi uitzicht over het tropisch regenwoud. We hebben na de walk het park dan ook eigenlijk weer verlaten omdat er volgens de ranger nauwelijk beesten te zien warengedurende de dag en we geen van allen echt in de stemming wsaren voor een ''nature walk'' in de hitte. Dus weer hutje mutje met z'n zessen in de taxi, wat niet zo erg was omdat we het vooruitzicht hadden van een middag aan het strand. Aan het eind van de middagbesloten we om weer hutje mutje met z'n zessen in de taxi te kruipen, deze keer voor een bezoekje aan Elmina Castle.In mijn ogen vergelijkbaar met Cape Coast Castle maar interessant aangezien het lang in handen van de Nederlanders is geweest. Enkele inscripties waren dan ook geschreven in Oud-Nederlands. Hier voelde ik me dus al helemaal ongemakkelijk met mijn afkomst. Toch blij dat ik het uiteindelijk gezien heb, het stond al lang op mijn to -do list.

Die avond weer lekker gegeten bij het resort, met groen bier in verband met St. Patrick's Day.

De laatste ochtend, de tijd vloog helaas voorbij, met z'n vijven (een minder, na iets te veel groen bier) nog even langs wat souvenier shopjes om inkopen te doen. Vervolgens was het helaas weer tijd om terug te gaan naar de drukke stad. Deze keer gelukkig met een comfortabelere bus, die echter ook pas vertrok nadat alle plaatsen bezet waren, twee uur later dus.

Tot slot brengt mij dat hier, in het internetcafe in Kumasi. Na een ochtend in het weeshuis en een lunchuitje zit ik dan in het internetcafe.

Ik hoop dat jullie mijn laatste verhalen zullen blijven lezen (gek idee, nog maar 4 weken over.)

P.S. Sorry trouwens dat ik niet echt veel historie over Cape Coast en Elmina geschreven heb, maar daaris google voor, toch?