Lieve allemaal,

Het is alweer een hele poos geleden dat ik een verhaaltje geschreven heb dus het is weer hoog tijd om jullie te laten weten dat ik nog leef dacht ik zo. De afgelopen twee weken is er een hoop gebeurd en veranderd. Daar moet ik jullie uiteraard even een verslag van geven.

Maandag twee weken geleden vertrok ik naar mijn nieuwe project in Offinso. Zondagmiddag ging ik dus met mijn twee tassen vanuit Walewale met de tro-tro naar Tamale. Dit moest een dag van tevoren omdat ik maandagochtend al vroeg met de STC bus vanuit Tamale naar Kumasi moest. Het was de eerste keer reizen in mijn eentje en ik moet zeggen ik vond het best wel spannend. Gelukkig had ik al wel een hotel geboekt in Tamale dus een slaapplek had ik in ieder geval al wel (het was dus wat relaxter dan in Mole). De tro tro rit ging helemaal soepel (comfortabel is het helaas nooit

). Maar dan arriveer je uiteindelijk in Tamale en dan worden je tassen van het dak afgehaald maar dan sta je daar wel met twee zware tassen in je eentje. Het hotel was dichtbij maar niet te doen met twee zware tassen in de drukte. Het werd dus een taxi (die uiteraard veel te veel rekende, maar ja ik wal allang blij dat ik bij het hotel was.) Na een korte nacht in het hotel ging om 05.00 uur de volgende ochtend alweer de wekker. Ontbijten in het hotel kon nog niet dus dat werd teren op een stuk brood dat ik de vorige dag gekocht had. Rond half 6 vertrok ik uit het hotel zodat ik in ieder geval om 06.00 uur op het STC station kon zijn. Maar 's ochtends vroeg kwam ik voor de volgende uitdaging te staan. Er was op dat tijdstip natuurlijk niemand bij de receptie (ik laat mijn sleutel dus op de balie achter) en er kwam natuurlijk ook geen taxi voorbij. Ik sleep dus in de vroege ochtend mijn twee tassen met moeite naar de hoofdweg waar ik gelukkig wel een taxi kan krijgen die mij naar het station kan brengen. Daar arriveer ik dan ook ruim op tijd, de bus zal namelijk pas om 07.00 uur vertrekken. Tot mijn verbazing vertrekt de bus naar Kumasi uiteindelijk dan ook echt om 07.00 uur. Uiteindelijk een hele comfortabele 4 uur durende busrit met lekkere stoelen. Vroeg in de middag arriveerik danop het station in Kumasi. Ik bel meteen het nummer van de regional coordinator in Kumasi zodat zij mij kunnen ophalen van het station. Een half uurtje later sta ik dan ook in het SYTO kantoor in Kumasi. Na een korte procedure van wat formulieren invullen neemt de chauffeur mij mee voor een korte city tour (supermarkt, internetcafe en postkantoor.) Mij werd verteld dat de normale procedure is dat je host gezin je op komt halen van het kantoor in Kumasi maar aangezien ze mijn host niet konden bereiken wordt ik door de SYTO chauffeur naar Offinso gebracht. Mijn komst zal voor het gastgezin dus ook een verassing zijn. Dit blijkt ookals ik na een autorit van een klein uur uitiendelijk aankom in het Kings & Queens Care Centre. Er wordt door Linda, de manager van het centrum, eerst een half uur over en weer gebeld. Het komt gelukkig goed want uiteindelijk betaalik voor de eerste maand van mijn verblijf. Het Care Centre bestaat uit een huis waar 9 (geestelijk) gehandicapte kinderen, Linda (manager), Janet (kookt vooral), Stephen (houdt altijd de kinderen in de gaten), Elisabeth (de andere vrijwilliger) en ik leven. Het is mogelijk gemaakt door een Nederlands koppel (dat nu ook in Ghana is). Zij hebben in Nederland een organisatie opgericht waardoor er geld is vor dit centrum. Op het moment zijn ze bezig met het bouwen van een nieuw gebouw, een eindje verderop, waar ze eind maart heen gaan verhuizen. Maargoed,helaas blijkt de eerste dag al dat er voor mij niet echt veel te doen is. We kunnen de kinderen in de middag wat lesgeven maarde rest van de tijd is het vooral wat spelen en wat helpen met de dagelijkse dingen. Helemaal omdat er nu twee vrijwilligers zijn is mijn aanwezigheid in mijn ogen een beetje overbodig. In het begin baalde ik hier dan ook heel erg van en was ik totaal niet happy. Gelukkig voel ik me nu alweer wat beter maar ik heb SYTO al wel laten weten dat ik hier graag 1 maand in plaats van 3 maanden zou willen blijven. De kinderen zijn lief en er wordt goed voor me gezorgd maar ik probeer toch nog een keer te gaan wisselen en hopelijk opeen project te komen waar mijn aanwezigheid echt nut heeft. (Ze hebben al laten weten dat het officieel niet mogelijk is maar dat ze waarschijnlijk wel wat voor me kunnen regelen.)

Om jullie een beetje een idee te geven van hoe het er hier aan toegaat zal ik een uiteenzetting maken van mijn dag.

06.00 uur: wakker worden

06.30 uur: opstaan

06.45 uur: de 3 kamers vegen en de grote binnenruimte daarna dwijlen

07.30 uur: douchen

07.45 uur: helpen met creme opsmeren en aankleden

08.00 uur: ontbijt

08.30 uur: lesgeven

12.00 uur: lunch

12.30 uur: puzzelen, duplo, tekenen

14.30 uur: siesta

16.00 uur: tv, voetbal, buiten zitten

18.00 uur: avondeten (het eten is hier veel lekkerder dan in het noorden!)

Na het avondeten is er niet echt meer een programma maar zitten de kinderen buiten of kijken wat tv.

Op het moment is het voor mij prima om hier met de kinderen te zijn maar het is jammer dat je echt op het project leeft. Je bent altijd op het Care Centre aanwezig omdat je er ook slaapt. Voor mij is dat op sommige momenten wel zwaar. Maar op het moment doe ik gewoon mijn best en help waar ik helpen kan. Ik ben nog in afwachting van de verdere ontwikkelingen met betrekking tot mijn project. Ik ben in ieder geval alweer een hele ervaring rijker!

Ik houd jullie op de hoogte, tot de volgende blog!